A jednak, w jakiś sposób, wydawało mi się to właściwe, w sposób, którego nie doświadczyłam od lat.
Joseph Walker pojawił się w moim życiu w najbardziej osobliwy sposób.
Jednak nasza więź szybko wykroczyła poza swoje nietypowe początki.
Sobota nagle wydała się bardzo odległa.
Symphony Hall skąpana była w delikatnym bursztynowym świetle, gdy Joseph i ja wchodziliśmy po wielkich schodach na antresolę.
Nalegał na miejsca premium, twierdząc, że akustyka jest tam lepsza, choć podejrzewałam, że po prostu cieszył się prywatnością, jaką oferowały w porównaniu z dużo bardziej zatłoczonym parterem.
„Wyglądasz pięknie” – powiedział, gdy dotarliśmy na szczyt schodów, a jego uznanie było wyraźne w jego spojrzeniu.
Wybrałam granatową sukienkę, której nie nosiłam od lat.
Jej prosta elegancja nagle znów wydała mi się odpowiednia, po tym jak tak długo leżała w głębi szafy.
„Dziękuję” – odpowiedziałam, niespodziewanie i mile zaskoczona komplementem.
„Dasz sobie radę”.
Joseph uśmiechnął się i z udawaną próżnością poprawił idealnie skrojoną marynarkę.
Wspaniały komplement od kobiety, która zobaczyła mnie w kasku.
Kiedy szliśmy na swoje miejsca, zauważyłem kilku znajomych z fundacji symfonicznej, którzy obserwowali nas z ledwie skrywaną ciekawością.
Maryanne Hollister, przewodnicząca zarządu, przykuła moją uwagę uniesioną brwią i aprobującym uśmiechem.
Znałem większość tych osób od lat, ale rzadko bywałem na spotkaniach towarzyskich z partnerem.
Dowiedz się więcej
bransoletka
Czas na pizzę Rotterdam
Bransoletka
Jubiler
Spożywcze
jubiler
Czas na pizzę
Obecność Josepha obok mnie niewątpliwie stwarzała okazję do dyskretnej rozmowy.
„Myślę, że robimy sensację” – zauważył cicho Joseph, wyraźnie zauważając to samo zainteresowanie, co ja. „Mam pomachać, czy to byłoby zbyt teatralne?”
Jego poczucie humoru uspokoiło mnie.
Pozostawmy tę tajemnicę.
Tak będzie ciekawiej.
„Rzeczywiście”.
Zaprowadził mnie na nasze miejsca, lekko dotykając dolnej części pleców.
„Podejrzewam jednak, że twoja przyjaciółka w turkusowej marynarce będzie musiała za chwilę wyskoczyć do toalety, żeby się jej bliżej przyjrzeć”.
Miał rację.
Kilka chwil po tym, jak zajęliśmy miejsca, Eleanor Wittmann, skarbniczka Funduszu Symfonicznego i zapalona propagatorka mediów społecznościowych, zrobiła wyraźnie celowy objazd obok naszych miejsc.
„Abigail, co za miła niespodzianka!” – wykrzyknęła z wyćwiczonym zaskoczeniem. „Dawno nie byłaś na żadnym koncercie”.
„Witaj, Eleanor” – odpowiedziałam uprzejmie.
„Chyba widzieliśmy się w zeszłym tygodniu na zebraniu funduszu”.
„Och, oczywiście, oczywiście” – zgodziła się.
Jej uwaga była już skupiona na Josephie.
„A przyprowadziłaś gościa”. Jak cudownie”.
Przedstawiłam się, co trzeba.
„Eleanor Wittmann, to jest Joseph Walker. Joseph, Eleanor zasiada ze mną w zarządzie Funduszu Symfonicznego”.
Joseph stał tam z tą staromodną uprzejmością, którą doceniłam, i przyjął wyciągniętą dłoń Eleanor.
„Miło mi panią poznać, pani Wittmann. Działalność Funduszu Symfonicznego jest niezwykła”.
Eleanor wręcz trzęsła się z entuzjazmu, gdy nadarzyła się okazja do nawiązania kontaktów.
„Panie Walker, deweloper hotelowy. Chcielibyśmy się z panem skontaktować w sprawie naszej dorocznej gali. Czy rozważyłby Pan możliwość zorganizowania go w swoim nowym budynku w centrum miasta, gdy już będzie gotowy?
„Chętnie omówię z Panem możliwości” – odpowiedział gładko Joseph.
„Chętnie omówię z Panem możliwości” – odpowiedział gładko Joseph.
„Może Abigail mogłaby zorganizować spotkanie w przyszłym tygodniu oficjalnymi kanałami”.
Jego odpowiedź była idealna.
Uprzejma.
Ale improwizowana zbiórka funduszy Eleanor została zdecydowanie ukierunkowana na właściwy kierunek, ku możliwościom zawodowym, jednocześnie dając jasno do zrozumienia, że dzisiejszy wieczór to spotkanie osobiste, a nie biznesowe.
Eleanor wycofała się, wyraźnie niechętna, choć nie miałem wątpliwości, że wiadomość o tym, że Joseph Walker będzie towarzyszył Abigail Cooper na koncercie symfonicznym, rozejdzie się w pewnych kręgach towarzyskich, zanim jeszcze zabrzmi pierwsza nuta.
„Cóż” – mruknąłem, gdy Joseph usiadł z powrotem.
„Mam w tym doświadczenie” – odpowiedział z krzywym uśmiechem – „chociaż zazwyczaj chodzi o okazje biznesowe, a nie o gale charytatywne promowane na nieodpowiednich momentach.”
Zagrożenia związane z sukcesem, zauważyłem.
On, jak wielu innych, zgodził się.
Chociaż obecna firma sprawia, że takie drobne ingerencje są całkowicie warte zachodu.
Ten prosty komplement poruszył mnie bardziej niż kiedykolwiek mogłyby to zrobić wyszukane pochlebstwa.
Dowiedz się więcej
bransoletka
jubiler
Jubiler
Bransoletka
Czas na pizzę w Rotterdamie
Levensm
For complete cooking times, go to the next page or click the Open button (>), and don't forget to SHARE with your Facebook friends.
